Bahar gibi…

Yayınlandı: Mayıs 4, 2011 / Uncategorized

Ağlamamayı öğreniyorum gidenlerin ardından,

Sanırım anlıyorum gözyaşlarının nafile olduğunu.

Arkada bırakılan bilmeli bırakanın acımasızlığını,

Bırakıp gittiğini ve hiç düşünmediğini kalp kırıklıklarını,

Düşünmemeli hiçbirşeyi,tıpkı giden gibi,

Süpürmeli bir çırpıda aşkın artıklarını.

Ne bileyim,

Çıkarmalı tadını mesela baharın,

Yapraklarını yenilemeli hayatının,kıskanırcasına ağaçları,

Bazen bahar yağmuru olmalı,ıslatmalı herşeyi sırılsıklam,

Bazen samyeli olmalı,hafif hafif esmeli.

Kelebek olmalı,bir günü bir hayat uzunluğunda yaşamalı.

Belki mahalle mahalle dolaşmalı,sokak köpekleri gibi.

Durmadan susmadan bağırmalı insanlara,

Yeniden denemeli,yeni hayatlara…

Reklamlar
yorum
  1. Emre Çelikkol dedi ki:

    Kelebek olmayı boşver, çok sıkıcı birşey. Uç uç nereye kadar? Hep çiçek, hep yaprak. Daha fonksiyonel hayvanlara özenmek lazım.

  2. tolgakizilay dedi ki:

    Ben senin gibi düşünmüyorum Emre.Er geç doğaya döneceğiz farketmez ne olduğun 🙂

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s