Gece ve Deniz

Yayınlandı: Temmuz 18, 2011 / Uncategorized

Gecenin karanlığında tek başınaydı delikanlı, yalnızlığıyla başbaşa… Hep onsuz nasıl yaşarım diye iç geçirirdi, işte onsuzdu ve nefes alıyordu nasılsa. Gece deniz korkutucuydu, oldum olası içi ürperirdi zaten gece dalgaların kıyıya vuruşundan. En son o giderken böyle bir his peydah olmuştu, korkuyla endişe karışımı tuhaf birşey, kaybetmekle hiç kazanamamak arası.

Yüreğinin çırpıntısını kendi gibi yalnız bir şarapçının selam vermesi durdurdu bir an bile olsa. Bir es verdi sanki herşeye. Onun kadar yalnız ve onun kadar bedbahttı şarapçı da. Kendi yetmiyormuş gibi onun için de iç geçirdi, böyleydi delikanlı, zaten hayatı başkalarını düşünmekle geçmemiş miydi?

Gün aydınlanıyordu gözünü açtığında kumsalda. Şarapçıdan eser yoktu, kim bilir nerde söndürmüştü feneri. Hafif hafif esen rüzgar yüzünü yalıyordu delikanlının. Ağırca doğruldu, gitme vakti gelmişti…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s