Hava ‘O’ kokuyordu.

Yayınlandı: Temmuz 21, 2011 / Uncategorized

Hava ‘O’ kokuyordu, ‘O’nu soluyordu adeta delikanlı. Nerde olsa tanırdı bu kokuyu. Şuursuzca bakındı etrafına ‘O’nu görme umuduyla. Cadde o kadar kalabalık ve bir o kadar boştu ki… Asık suratlar denizinde kendini kaybetmek üzereyken, son bir gayretle attı kendini denizin kıyısına. Hava hala ‘O’ kokuyor ya da deniz kokuyordu mis gibi. Hep birbirine benzetirdi zaten bu iki kokuyu. Ne zaman canı ‘O’ istese soluğu deniz kenarında alırdı. Bir kaçış mıydı bu yoksa ‘O’na koşuş mu kararı siz verin en iyisi.

Denizden esen ılık rüzgarı içine çekti delikanlı, hiç bırakmayacakmış gibi nefesini, sanki ‘O’nu içine çekermiş gibi. Vücudunun tüm hücrelerine nüfuz eden havayı ağır ağır bıraktı sonra, bir yenisine başlamadan. Belki de bulmuştu işte ‘O’ olmadan ‘O’nla olmayı. Buydu onun için kestirme yol, buydu ‘O’na çıkan yollar. Ve buydu ‘O’nu, ‘O’nsuz yaşamanın tek yolu. Güneş ‘son bir gayret’ gösterirken yüzünü, delikanlı sıkıca yumdu gözlerini, zamanın akışını durdururcasına. Hava hala ‘O’ kokuyordu…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s