Sevgiliye Mektup – 2

Yayınlandı: Temmuz 25, 2011 / Uncategorized

Birine duyulacak sevginin ölçüsü ne olabilir? Birini ne kadar çok sevebilirsin? Ölümüne mesela? Hesapsızca, hiçbir şeyi ve hiç kimseyi düşünmeden?

Ben seni böyle sevdim işte. Diyordun ki bana, ‘Beni kimse senin kadar sevemez!’ Bence de seni benden fazla kimse sevemez. Anılarda kalan, yaşanan ne varsa, hepsi birden, beni, seni sevmem için daha da güçlendiriyor. Benim hislerimi anladığın ilk anı hatırlıyor musun? Seni bilmem ama benim kalbim yerinden çıkacakmış gibi atıyordu inan ki…

Her ‘Kısmet’ deyişin, benim için bir umuttu aslında geleceğe taşıdığım, çünkü ben o anı yaşamıyordum sanki, özümsüyordum adeta… Ne yalan söyleyeyim, inanmıştım inadını kıracağıma. Evet benim için bir inattın ve keçilerde bile nadir bulunan bu huyunla sevmiştim ben seni… Seni, sen olduğun için yani.

Sen bir nehir,  bense önünde akıp giden nehirin içinde sana inat güçlü bir filizdim. Senin sayende yeşeriyordum ama aynı zamanda senin güçlü akıntında sana rağmen tutunuyordum hayata…

Coşkun suyuna yenilmedim işte, karşındayım hala. İnadına inat büyüyorum seninle. Bir gün suyun kalmasa bile, ben yine duracağım, yüzümü düşürmeyeceğim. Çünkü köklerim senin derinliklerindedir. İstesen de sökemezsin ya…  Yılmadan umut edeceğim, o ‘Kısmet’ dediğin zamanın gelmesini… Bekleyeceğim ey sevgili…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s