Güneş kavuruyordu

Yayınlandı: Temmuz 31, 2011 / Uncategorized

 

Güneş, tüm kavuruculuğuyla yakıyordu bedenleri. Aşk, tüm şiddetiyle titretiyordu kalpleri. Delikanlı, ‘O’na duyduğu sevginin büyüklüğüyle eriyordu günden güne…

Yazın tam ortasında hiç ürperme gelir mi demeyin, delikanlı yatağında büzülmüş midesindeki garip sancıyla başetmeye çalışıyordu. Her gece olduğu gibi bu gece de rüyasının misafiri ‘O’ydu ve ‘O’nla geçen her gecenin sonunda ayaklarından başlayıp yüzünde son bulan bu garip, garip olduğu kadar acı veren sancı, bu sefer midesinde takılıp kalmıştı, bedeni artık bu acıya dayanamaz olmuştu, isyan ediyordu adeta, ‘O’ ve ‘O’nun sevdası artık delikanlıya ızdıraptı.

Her güne ‘O’nun umuduyla uyanmak… ‘O’nu görecek olmanın hevesiyle koşa koşa gitmek… Ve ‘O’na dokunamamak yine bir gün daha… Oyuncağı elinden alınmış bir çocuk ne kadar mutsuz ve bedbahtsa, delikanlı da o kadardı işte. İşin tuhafı rüyalarında da ‘O’na hep uzaktan bakıyor, tam elini uzatmışken, ‘O’nun aslında bir hayalden ötesi olmadığını anlıyordu. İronik bir hayatın, bir o kadar trajikomik yansımalarıydı aslında hayatının özeti. Psikolojik bir kanserin son evresi…

Güneş tüm kavuruculuğuyla dünyaya parıldarken, delikanlının sancısı geçmişti. Şimdi kalkmalı ve hergün yaptığı gibi aşkıyla yüzleşmek için hazırlanmalıydı. Kusursuzluğunu ‘O’nla tamamlamalıydı. Aynaya baktı ve ‘O’nu gördü, ‘O’nsuz hayatın, hayat olmayacağını anladı…

Güneş kavuruyordu, zaman gelmişti…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s