Güz…

Yayınlandı: Ekim 9, 2011 / Uncategorized

Mevsim dönüyordu, hava soğuyacak, ağaçlar yapraklarını dökecek ve hüzün şehre hakim olacaktı. Oldum olası sevmezdi güz mevsimini delikanlı. Puslu ve sisli hava ona hep iç karartıcı gelmişti. Belki de hiçbir zaman ‘O’nun olamayaşını hatırlatıyordu kim bilir… Hep bir kaybedilmişlik…

Sanki gök yarılmıştı bu sabah. Sırılsıklam oldu, aldırmadı hiç. Önünden sıçan gibi ıslanmış bir kedi geçti, titriyordu, kendini gördü kedide delikanlı. Islak, çaresiz ve ne yapacağını bilemez.

‘O’nun yokluğuna alışmalıydı artık. ‘O’ yoktu ve olmayacaktı hiçbir zaman. Yürümeliydi ardına bakmadan, durmadan, durursa bir daha başlayamayacağını bilerek. ‘Tek çare’ dedi belli belirsiz, tek çare bu…

Su basmış sokaklarda bir nehirde sürüklenircesine kayboldu delikanlı. Nereye gideceğini bilmeden, hiç olmadığı kadar kararlı… Şehir daha yeni uyanıyordu alacakaranlık sabaha. Yağmur delirmişcesine yağarken…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s