Aşk köpeklikti…

Yayınlandı: Ekim 30, 2011 / Uncategorized

İçi her zamankinden biraz daha kıpır kıpırdı bizimkinin. Onu görmek bu kadar heyecan veriyor muydu son zamanlarda, bunu düşündü istemsizce. Birine körü körüne bağlanmak nedir deseler, sözlük anlamıydı bu kelimenin. En yakın arkadaşı olan Yiğit de bunun farkındaydı, hal ve gidişat hiç de iç açıcı değildi. Sevmiyordu işte kız, bunu üstelemenin ne anlamı vardı? Zaten Yiğit oldum olası aşktan uzak durur, tek gecelik ilişkilerin her zaman insan tanımak için daha faydalı olduğunu düşünürdü. Birine bağlanmaktansa farklı insanların kokusunu almak tam ona göreydi.

Bağlanmıştı ama bi kere ve aşk tam da bizimkine göreydi. Bazıları aşk için bencillik der. Aşık olunan, aşığın tutsağıdır artık, sadece kendisi için yaşamalıdır aşık olunan ve başka bir seçeneği de yoktur çoğu zaman. Aşk bencillikse bizimkide bu dünyadaki en büyük bencildi.

Ama bilmiyolar ki aşk adamı öyle bir vurur ki, doğan güneş başkadır artık onun için, sokaktaki kediler dosttur ona, açan gül goncaları dert yanılacak birer sırdaş…

Böyle düşünüyordu bizimki. Ve aşk ona göre ulaşılmazdı; ona ulaşmak, göğe ulaşmaktı. Belki de bu yüzden aşkı ondan çok seviyordu. Bu inanılmaz duygunun esiri olmuştu adeta. Tek yol oydu, her sonuç ona çıkıyordu. Ama sevmiyordu işte! Aşk için köpeklerin sahiplerine bağlılıkları gibi bağlanmıştı ona, öl dese ölecekti belki de kim bilir. Ama çıkmaz sokakta kıstırılmış bir cezaevi kaçkını gibi kalmıştı öylece.

Anlamıştı, aşk köpeklikti…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s